Mən musiqiçiyəm. Kiçik bir qrupda gitara çalıram. Həftə sonları restoranlarda, toylarda, bəzən də açıq havada konsertlər edirik. İşimi çox sevirəm, amma gəlir sabit deyil. Bəzən yaxşı qazanırıq, bəzən az. Həyat yoldaşım dövlət işindədir, o sabit maaş alır, mənimkilər də əlavə olur. Keçən ay gözəl bir konsertimiz oldu. Şəhər mərkəzində, açıq səhnədə çıxış etdik. Çox adam gəlmişdi, hər şey gözəl keçdi. Qazancımız da yaxşı oldu.

Konsert bitəndə gecə yarısı idi. Alətləri yığdıq, yoldaşlarla bir az oturduq, söhbət etdik. Hər kəs öz evinə getdi. Mən də evə yollandım. Amma yatmaq istəmirdim. Həyəcan hələ keçməmişdi. Səhnədəki o enerji, o səslər, o alqışlar hələ beynimdə idi. Evə gələndə arvadım yatmışdı. Mən oturdum, çay dəmlədim. Telefonumu götürüb internetə girdim. Bir qrupda musiqiçi dostlarımın yazışmalarını gördüm. Kimsə bir şeydən bəhs edirdi. Çox maraqlı yazırdı. Orada “bk mostbet” ifadəsini gördüm. Nə olduğunu başa düşmədim, amma maraqlandım.

Həmin gecə sayta girdim, qeydiyyatdan keçdim. Proses sadə idi, bir neçə dəqiqə çəkdi. Hesabım hazır idi. Baxdım, oyunların içində musiqi mövzusu olanlar da var idi. Xoşuma gəldi. Amma oynamadım. Musiqiçi kimi mən əvvəl notları öyrənməyə öyrəşmişəm. Bir mahnını çalmazdan əvvəl notlarını, ritmini, tempini başa düşmək lazımdır. Burada da eyni. Qaydaları oxudum, oyunlara baxdım, statistikaları incələdim.

Həftə ərzində hər axşam bir az vaxt ayırıb öyrəndim. Artıq qaydaları başa düşmüşdüm. Hansı oyunlar daha maraqlıdır, hansı strategiya daha yaxşı işləyir – hamısını yazdım. Musiqidəki kimi – hər mahnının öz ritmi var, öz tempii var. Onu tapsan, iş də asan olar.

Bir həftə sonra qərar verdim ki, sınamaq vaxtıdır. Kiçik bir məbləğlə başladım. Oynadım. Qazandım. Təəccübləndim. Yenə oynadım. Bu dəfə uduzdum. Üzülmədim. Çünki konsertdə də belədir – bəzən mahnını yaxşı çalırsan, bəzən səhv edirsən. Fərqi yoxdur. Önəmli olan davam etməkdir. Üçüncü dəfə oynadım. Yenə qazandım. Ürəyim döyünməyə başladı. O an səhnədəki o həyəcanı xatırladım. Eyni hiss idi.

Həmin gecə yatanda düşündüm. Mən illərdir musiqi ilə məşğulam, səhnədə olmağa öyrəşmişəm. Həyəcanı, riski, improvizəni sevirəm. Burada da eyni hissləri yaşayırdım. Amma fərqli bir şəkildə. Musiqi kimi – qaydaları bilsən, ritmi tutsan, hər şey gözəl olar.

Həftələr keçdi. Artıq bu iş mənim üçün adi bir vərdişə çevrildi. Hər axşam evdə bir az vaxt ayırıb oynayıram. Bəzən qazanıram, bəzən uduzuram. Amma bir qayda qoymuşam: gündə müəyyən vaxt, müəyyən məbləğ. Nə çox, nə az. Musiqidə də belədir – çox səs qarışıqlıq yaradar, az səs mahnını öldürər. Hər şeyin ölçüsü var.

Ən böyük qazancım keçən həftə oldu. Həmin gün qrupla bir restoranda çıxışımız var idi. Çox gözəl keçdi, müştərilər razı qaldı, sahib də sevindi. Qazancımız yaxşı oldu. Axşam evə gələndə yorğun idim, amma xoş yorğunluq idi. Arvadım yatmışdı. Mən oturdum, çay dəmlədim. Telefonumu açdım. Bk mostbet daxil oldum. Uzun müddət baxdım, bir oyun seçdim. Kiçik başladım, qazandım. Bir az artırdım, yenə qazandım. Ürəyim döyünürdü. Üçüncü dəfə daha da artırdım. Ekranda rəqəmlər fırlanırdı. Nəfəsim tutuldu. O an səhnədə çaldığım o ən sevdiyim mahnını xatırladım. O ritm, o temp, o hiss. Hamısı bir anda. Sonra ekran dayandı. Gördüyüm rəqəmə inana bilmədim. O gün bir neçə günlük konsert qazancımı qazanmışdım.

O gecə yata bilmədim. Gitaramı götürdüm, sakitcə bir mahnı çaldım. Düşündüm. Musiqi mənə həyatı öyrədib. Ritmi, tempini, nə vaxt səsi yüksəltməyi, nə vaxt sakitləşməyi. Burada da eyni şeyi öyrənirdim. Nə vaxt artırmaq, nə vaxt dayanmaq. Eyni prinsip.

Ertəsi gün qrupla görüşdük. Yoldaşlarım gördü ki, əhvalım yaxşıdır. Soruşdular “nə olub, daha rahatsan?” Mən gülümsədim, “bir şey öyrəndim” dedim. Onlar da maraqlandılar, danışdım. Bəziləri inanmadı, bəziləri dedi “sən də bizim ol.” Mən dedim “yox, mən öz yolumla getdim. Qaydaları öyrəndim, sistemi qurdum, indi davam edirəm.”

O gündən sonra qaydalarıma daha çox əməl etməyə başladım. Gündə müəyyən vaxt, müəyyən məbləğ. Qazansam da, uduzsam da, o həddi aşmıram. Musiqidə də belədir – həddini bilməsən, səs pozular. Burada da eyni.

Bu gün də evdə oturmuşam. Gitaram yanımdadır, bir az sonra məşq edəcəm. Amma əvvəl bir az oynayacam. Qazansam da, uduzsam da, fərqi yoxdur. Çünki ən böyük qazancımı artıq qazanmışam. O qazanc isə pul deyil. O qazanc – ritmi tutmaq, tempini saxlamaq, nə vaxt dayanacağını bilməkdir. Musiqidə də, evdə də, burada da. Hər şeyin bir ritmi var, bir tempi var. Mən o ritmi tapdım, o tempini saxladım. Və indi hər dəfə bk mostbet daxil olanda o ilk konsert gecəsini xatırlayıram. Konsert bitmişdi, həyəcan hələ keçməmişdi, evə gəlmişdim, çay dəmləmişdim. O gecə mənə öyrətdi ki, bəzən ən gözəl şeylər ən gözlənilməz vaxtda gəlir. Sadəcə açıq olmaq, dinləmək, hiss etmək lazımdır. Musiqiçi kimi mən dinləməyi bacarıram. O gecə də dinlədim, hiss etdim, tapdım. Və indi davam edirəm. Həm səhnədə, həm də burada. Ritm davam edir, həyat davam edir.